Dlaczego czyste „latino” często nie działa w coverach — i jak to naprawić na pianinie
Dlaczego czyste „latino” często nie działa w coverach — i jak to naprawić na pianinie
Muzyka latynoska szczególnie grana na pianinie ma w sobie coś, co od pierwszej sekundy porusza ciało. Jest w niej światło, puls, taniec i jakaś trudna do opisania radość życia. Nic więc dziwnego, że wielu pianistów chce dodać do swoich aranżacji choć odrobinę tego klimatu.
Tylko że… bardzo szybko pojawia się pewien problem.
Latino genialnie brzmi w oryginalnych latynoskich utworach, ale kiedy próbujemy „ubrać” w ten styl europejską piosenkę — nagle coś przestaje grać.
Dlaczego tak się dzieje?
I co zrobić, żeby zachować charakter latino bez niszczenia harmonii piosenki, którą gramy?
O tym jest ten artykuł.
Dlaczego czyste latino nie klei się z popem i muzyką europejską?
Najczęstsze błędne założenie brzmi:
„Latino = rytm, więc wystarczy dodać rytm i będzie latino”.
To niestety nie jest takie proste.
Muzyka latynoska opiera się na konkretnej logice harmonicznej, która świetnie functionuje ‘u nich’, ale niekoniecznie pasuje do struktury melodii europejskich, ballad czy popu.
Oto najważniejsze różnice:
Akompaniament latino i muzyka latynoska żyje na krótkich, stałych progresjach
Po pierwsze latin piano korzysta zwykle z bardzo krótkich pętli:
- I – IV – V
- I – V – IV
- I – IV – I – V
Melodia latino na pianinie buduje się nad stabilną, niezmienną harmonią.
Tak właśnie działa taniec.
Pop i europejska muzyka jest bardziej „filmowa”:
- kocha progresję I – vi – IV – V,
- lub I – V – vi – IV,
- lub przejścia typu IV – vi – ii – V.
To nie jest sprzeczne z latino — to po prostu inny język emocji.
Aranżacje latino a rytmy latynoskie na pianinie
Po drugie zwróćmy uwagę na to jak długo brzmi każdy z akordów w pętli w oryginalnych latynoskich utworach (nie stylizowanych na wzór europejski). Okazuje się że jest to częścią rytmiki afro kubańskiej. Polega ona na tym, że latino nie jest symetryczne.
W muzyce pop, którą tak kocha pianino, masz:
- 4 takty,
- każdy akord po równo,
- tu muzyka opowiada liniowo, płynnie, bez gwałtownych przeskoków.
Rytmy latynoskie na pianinie są inne:
- czas jest asymetryczny,
- groove opiera się na przesunięciach,
- progresje często mają nierówny metrum akordów: Z trzech akordów w pętli środkowy jest często najkrótszy i on pełni funkcję akordu przejściowego ale w sensie rytmicznym, nie harmonicznym. Z jednej strony daje to oddech a z drugiej stanowi silnik napędzający całą pętlę.
- Ostatni z kolei trwa najdłużej i on wypełnia całą pętlę. Pozwala też złapać rytm na nowo jeśli synkopa w środku pętli go trochę zamazała. To też przekłada się na ruchy taneczne. W tym miejscu często jest zmiana figury tanecznej. A latino stworzone było do tańca nie do słuchania.
Dlatego czyste latino „kłóci się” z europejską melodią — bo europejska melodia jest zwykle symetryczna. Z tego powodu jeśli chcemy zagrać styl latino do muzyki europejskiej to rytm mówi latin, fraza mówi pop i coś tu po prostu nie styka.
Dlaczego latino nie pasuje do popu czy rocka?
Tu trzeba zwrócić uwagę na progresje akordów w muzyce latynoskiej. W czystym latino rzadko pojawia się akord vi (np. Am w C-dur). To, co w popie jest absolutną klasyką, w latino… pojawia się naprawdę rzadko. (Dlatego aranżacje latino na pianinie muzyki pop muszą mieć troszkę inną strukturę).
Dlaczego?
Bo akord vi zmienia emocję:
- daje nostalgię,
- wprowadza melancholię,
- „otwiera” harmonię na bardziej dramatyczne kolory.
A latino:
- ma prowadzić ciało,
- ma być „w pionie”,
- bez ciężaru emocjonalnego.
Dlatego gdy w europejskiej piosence nagle pojawia się vi, a Ty grasz klasyczne montuno — brzmienie zaczyna się rozjeżdżać. Z tego powodu latynoski pop (pop-latin music) nie kopiuje dokładnie struktury latin a kopiuje jej rytmiczne zachowania (dodając modyfikacje). TO sprawia, że brzemiennie jest bardziej żywe, energetyzujące, nie gryzie się z harmonią popu a czujemy się jak na plaży w Acapulco.
W tym duchu stworzyliśmy dla Ciebie a naszym kursie Akademia Pianina całą sekcję latin. Uczymy tam stylizacji latynoskich od podstaw, montuno, tumbao i innych elementów potrzebnych aby wystylizować piosenkę pop na latino.
Tam też zobaczysz co się stanie jeśli bez modyfikacji włożymy klasyczny latynoski styl do piosenki pop czy beat.
A jeśli bardziej interesuje cię akompaniament latynoski, który będzie pasował do piosenek pop, przygotowałem dla ciebie dwu-częściowy materiał. Pierwszą część znajdziesz poniżej. Druga dostępna jest dla wszystkich moich Patronów w zakładce: Wesprzyj mnie.
Jak „ubrać” dowolną piosenkę w klimat latino — bez krzywdzenia melodii?
Poniżej cztery zasady, które zawsze działają:
Zachowaj harmonię oryginału
Nie zmieniaj akordów piosenki tylko po to, żeby ją „ulatynizować”.
To pierwszy krok do utraty charakteru utworu.
Zmień sposób grania lewej ręki
Latino to:
- bas punktowy. Jeśli grasz montuno, graj go tylko w taktach, które się nie zmieniają. Na przejściach wprowadź quick-five (to mało znany trick dobrych aranżerów, o którym często mówimy na cleverkid.pl).
- krótkie nuty,
- ruch na „2” albo na „&”,
- puls zamiast linii.
Prawą ręką graj „powietrze”, nie ciężar
Nie pełne akordy, tylko:
- dwudźwięki,
- lekkie rytmiczne blokowe akcenty,
- synkopy.
Zostaw przestrzeń
Latino oddycha. Nie gra się tam wszystkiego naraz.
To nie stride ani gospel — tu ważne są przerwy i światło między nutami. Z tego też powodu zastosowanie pedała musi być przemyślane.
Jak to wdrożyć u siebie
Od samego początku możesz grać na pianinie zarówno muzykę pop jak i luzykę latynoską. Ważne aby była dostosowana do twoich umiejętności i doświadczenia muzycznego. Gra na pianinie polega na poruszaniu się do przodu małymi kroczkami. Czasami sens ćwiczeń zobaczysz dopiero po kilku tygodniach gdy rytmika, progresje, pedał, przejścia, tempo – czyli podstawowe narzędzia pianisty, zaczną łączyć się jedną całość. Dlatego tak ważna jest wytrwałość i dobre materiały.
